03/10/2022

Kütahya Ekspres Gazetesi

Kütahya’nın gündemi dürüst haber kaynağı

“BAKİ KALAN GÖK KUBBE’DE HOŞ BİR SEDA”

Hep soruluyor bana: “Engeliniz yok ailenizde engelliniz yok niye bir engelli derneği ile ilgileniyorsunuz” diye,

Bir yüreğe dokunabilmek için engeli olmak gerekmiyor!

Ben 20  yıldır sağlık sektöründe çalışıyorum Rahmetli annem ilk iş yerime geldiğinde bak kızım sen hastalardan para kazanacaksın bu kapıdan giren hastayı hiçbir zaman müşteri gibi görme Allah’ın misafiri olarak gör ve öyle karşıla demişti!

Şimdiye kadar hep o gözle empati yaparak baktım.

Gördüğüm bir rüyadan etkilenerek anneler gününü bahane edip malzemelerini verdiğim 30 yatan  hastalarımızı evlerinde ziyaret ettim.

Öyle hayatlarla karşılaştım ki rutubet içinde yaşayan, yattığı yerde yatağı bile olmayan, kocası tarafından terkedilmiş çocuklarıyla ortada kalan yokluk çaresiz terkedilmiş ve yalnız bırakılmış insanları gördüm akşam  evime gittiğimde sofraya oturduğumda  yediğim her lokma boğazıma dizildi o gece hiç uyuyamadım ne kadar az şükrettiğimizi ve ne kadar küçük şeylere üzüldüğümü fark ettim rüyayı düşündüm belki de bir işaret belki de tevafuktu benim ziyaretlerine gitmem.

Devletimizin o kadar güzel imkânları vardı kimse bilmiyordu ne kadar acı!

Sabah ziyarete gittiğim hastaların yakınlarını topladım iş yerime onları bilgilendirip ilk etapta 20 aileye engelli  rapor aldırıp hasta bakım ve engelli maaşlarını almalarına vesile oldum; ama en çok da MS hastaları dikkatimi çekti parçalanmış aileler yokluk içinde hayat mücadelesi verenler.

Bu durumu STK başkanı bir arkadaşa anlattım oda evet MS zor bir hastalık ilerde engelli oluyorlar dedi ama onları koruyan bir dernekleri yok sen böyle bir öncülük etmişsin dernek kuralım onlara sahip çık demişti ve ben o zamana kadar hiç dernek çalışmam olmadı biz seni yalnız bırakmayız dedi ve 4 derneğin desteği ile derneği 2016 yılında kurduk.

MS nasıl bir hastalık diye araştırmasını yaparak daha çok MS hastasına ulaşmaya çalıştım.

Çıktığım bu yolda beni birbirinden değerli gönül dostları esnaf arkadaşlarım hiçbir zaman yalnız bırakmadı. 6 yılda incitmeden kırık gönüllere girip yüreklerine dokunmaya çalıştım. 7 tekerlekli sandalye, vs. üniversite okuyan çocuklarımıza burs verdik, kırtasiye malzemelerini karşıladık ve bunları yaparken incitmeden yapmaya özen gösterdik.

Ev ziyaretleri  yapıp kışlık yakacak giyecek ihtiyaçlarını karşılayıp  bayramlarda 200 yakın çocuğumuzu giydirdik.

Bazen kültür gezileri yapıp ilçeleri ziyaret ettik.

Her alanda bilgilendirme seminerleri verdik.

Meslek edindirme kursları açarak evde üretmelerini sağladık.

Ve 6 yılın özeti bizler elimizden geleni yapmaya çalıştım  takdir Allah’ındır.

13 Temmuz 2022 itibari ile genel kurul da görevi asıl sahiplerine bayrağı teslim edeceğim.

Makamlar mevkiler gelip geçicidir baki kalan gök kubbede hoş bir seda bırakabildiysem ne mutlu bana…

Dernekçilik kolay bir şey değildir  kimse de yap demez tam aksine ne işin var işin mi yok denir.

Bazı insanların fıtrat gereği işini  severek yaparsa asla yorulmaz.

Aşk ile koşan yorulmaz misali…

Sağ heybemizi doldurduk çok şükür sevgimizi katarak sol taraftan dağıttık.

Tek insan hiç bir şey yapamaz.

Çıktığım bu yolda 6 yıldır Sayın valilerimiz, belediye başkanlarımız, resmi kurum müdürlerimiz, STK’larımız,  değerli basınımız, sanatçılarımıza emeği geçen katkıda bulunanlara teşekkürlerimi sunuyorum. Sizler var oldunuz, çevremiz el uzattı, birlikte yaptık, güzel gönüllere girdik Rahmet oldu.

Allah kabul etsin inşallah.

Saygılarımla…